NEYLEYİM
Hayat ciğerim kanar dilim kurur
Delik deşik param parça uçuşur
Gurbet elde sensiz köşkü neyleyim
Öksüz kalan kalbim ağlar savrulur
Ebedi kor bir yangına namzedim
Ey aşk ulu aşk sana yalnız geldim
Gençliğim elinde gitti neyleyim
Avcunda kırıldı camdan bu kalbim
Can çekişen can aşkınla perişan
Gözlerimden boşalan yaş perişan
Çarem senken sensizliği neyleyim
Dermanı birden yakan dert perişan
O güzel yüzüne besbelli vurgun
Her günüm kıyamete dek upuzun
Olmuyor işte olmuyor neyleyim
Karmakarışık darmadağın koydun
Ne gurbette ne sılada tamamım
Sayılı günler gelip geçer sandım
Ayrılık her an ağlattı neyleyim
Kahrımdan ölürsen ona yanarım
Bu vuslattan ırak düştüm düşeli
Harap oldu körpecik ten sevgili
Sensiz doğan günü söyle neyleyim
Bir solukluk yolcuyum eksileli
Ruhuma cemre diye damlattılar
Uykumu geceden bölen dimağlar
Ben bu emanet bedende neyleyim
Oy dağlar yol ver dağlar yârim ağlar
Bahara sen kokmayan gül yakışmaz
Yaz derdimi yaz sevem sarıl biraz
Kalem kâğıda küskün ben neyleyim
Senden gayrı hiçbir aşka yazılmaz
Yaramı acıtır aşkın sen hali
Bir düşe sığmayan tutkulu hali
Sen kokmayan açan gülü neyleyim
Gönül telime dökülür bu hali
Ah kalbim başka birini neyleyim
Yarım kalan aşkı söyle neyleyim
Neyleyim deliler gibi çok sevdim
Bir sana bir ben yetmedi neyleyim
