KÖY ÖZLEMİ
Kanatları mor güvercinler süzülür
Gök mavisinden
Gümüşlenen sulara
Güneşin hüznü dal dal kırılır
Boncuk mavisinden
Nefti, çağla yeşili ağaçlara
Zehir zemberek bir acı kırılır
Gözbebeklerimden
Şehrimin küf kokan sokaklarına
İnce bir dal kırılır
Gönlümün ince telinden
Menekşeli bulutlara
Oyalı bir mendil gibi salınır
Yalnızlığım bu yaban elinde
Sevincim çekilmiş kar dağlarına
Uçun kuşlar uçun doğduğum köye
Kar dağlarında kardelenler açar
Oralarda çocukluğum vardır
Uçun kuşlar uçun doğduğum köye
Oralarda mevsim şimdi bahardır
Göletlerinde ak kuğular sevişir
Ovalar yeşile kırılır
Dağ eteklerinde al gelincikler, çiğdemler açar
Orada şimdi mor sümbüller vardır
Yaylasında çoban çeşmeleri akar
Parmak kalınlığında, kurt, kuş su içer
Çocuk gülüşlerim kaldı oralarda
