KELEBEK GİBİ YAŞAMA HAKKIM
Kelebek gibi bir gün yaşama hakkım
Rüzgâra emanet ömrümün vakti
Bir çiçeğe konup gönlümü açsam
Yeter bana sevgin, yeterdi belki.
Ne servet peşinde ne de şöhretim
Yüreğim taşıdı bütün hasreti
Bir dost eli belki de sevda yolu
İşte ömrümün en güzel nimeti.
Gün gelir yapraklar düşer dalından
İnsan da usulca geçer dünyadan
Geriye bırakır sevgiyle yazılmış
Birkaç satır umut gönül bağında.
Ömür dediğin bir nefeslik yolmuş
Kalan yalnız iyilik, olan muhabbet
Kelebek gibi bir gün yaşama hakkım
Yetsin bana ardımda kalsın sevgi ve merhamet.
***
Editör: Pınar Akyüz Atmaca
