HOŞ GELDİN SONBAHAR
Dinle ey sonbahar!
Sakın üstüne alınma.
Hüznümüz yazdan kalmadır.
Gönlümüzün göğü zaten kararmıştı.
Kardeşlik ormanındaki ağaçların,
Yaprak dökmesi senden değil, üzülme!
Üzülme ey sonbahar!
Dönecek göçmen kuşlar.
Gerçekleşecek ilkbahara ulaşsın diye
Kışlara emanet ettiğin düşler.
Dizginle öfkeni, rüzgârına sahip çık!
Ne etsen de düzelmez puştlar.
Üzülme ey sonbahar!
Bu zulüm fırtınasının
Bu kurşundan yağmurların,
Yaprak gibi toprağa düşen çocukların
Ve sararıp solan hayatlarımızın,
Seninle ilgisi yok, üzülme!
Üzülme ey sonbahar!
Hasat mevsimi bitti diye değil
Cılız çocukların buğdaysız, ekmeksiz kalması,
Yeminler etme susuzluğu bitireceğim diye,
Hırsızlar çalacak ve içecek kana kana.
Üzülme ey sonbahar!
Sen hazırlamadın
Kalplerde ve gözlerdeki bu soğuk karakışı.
Ey sonbahar!
Sitemimiz sana değil.
Ama bizim son baharımız sen değilsin.
Bizim en son baharımız cennettir!
***
Editör: Bilgi Şakar
