DELİLİK NÖBETİNDE
Hep bir yanım ağrır durur,
İçlenirim bilinmez sebeple.
Yüzümdeki terlerle karışık tozlarla;
Bir tımarhane kaçkını,
Bir sokak gezgini,
Hatta evsiz bir deli...
Ve deliliğin verdiği gafla,
Tunçtan bir heykel sanki
Gözlerimden başka her şey.
Öylece kala kalmışım,
Dalgaları hiçe sayarken
Delilik nöbetinde,
Suskun saatlerde.
Dünsüz,
Yarınsız,
Hatta bugünsüz
Bir dünyanın,
Henüz randevusu yoktu.
Zaten bakışlar vahşi ve deli...
***
Editör: Bilgi Şakar
