İSTANBUL DİYE
Senli bir düşe daldım dün gece
İstanbul’u dolaştım ara sokaklarına varıncaya dek
Beyazıt’ta yem attım güzel kuşlara
Gözlerimi kamaştırdım Kapalıçarşı’da
Mısır Çarşısı’nda büyülendim
Martıları doyurdum Kadıköy vapurunda
Sultanahmet’ te tanıklık ettim tarihe
Topkapı Sarayı’nda nutkum tutuldu resmen
Yürüdükçe Galata’nın daracık kaldırımlarında
Boğazın mavilerinde kaybettim bakışlarımı
Yedi iklim dört köşe yedi tepeli bu şehrin
Her köşesinde mahzunlu bir bakış görürmüş insan
Üsküdar’a gider iken ıslandım bir yağmurda
Rumeli’de Hisar’da dimdik ayaktaydım surlar misali
Kanlıca’da tadına baktım yaşamın
Heybeli’de bir sahile serildim sere serpe
Çamlıca’da zirvesindeydim hayallerin
Her sokakta insan seli
Araba seli
Gözyaşı seli vardır mutlaka
arka sokaklarında
An geldi amaçsızca yürüdüm bir çok daracık sokakta
An geldi bir bardak çayla doydum Emirgan’da
Gezi parkında ayağa kalktı düşüm
Taksim’de bayrak oldum
Bir direniştim İstiklal’de
Ve ben bu kutlu düşte
Yıllara sığmayan 60 yılımı
Bir kaç dakikaya sığdırdım sen diye
Düşledim İstanbul diye
Her dizesi senden hediye
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
