HANGİMİZ MÜKEMMELİZ Kİ
İnsanız ya hatalarımız da olur kusurlarımız da!
Hangimiz dörtdörtlük, hangimiz eksiksiz mükemmeliz ki.
Sen her zaman kendin ol, sevilmeyi hak edecek kadar olgun değerli.
İçinden, ait olmak istediğin dünyanın hayalleri nasıl gelip geçiyordur kimbilir.
Zihninde oturtuyorsundur pazılları, olması gereken yere bir resim gibi.
İmkansız hayallerin hiç olmazdı senin bilirim.
Gerçekleştirilmesi mümkün olmayan, üzerine her gelişten kararlı kaçışların vardır senin.
Mümkünü olmayan hislerinden uzak, hep kendine güvenen bir güçlü duruşun var oldum olası.
Pişmanlık duyduğu yaşanmışlıklara takılı kalıp
Acılı yorgunlukların girdabında kaybolan kadın sen olamazsın!
Saçlarına her dokunuşumda nasıl biraz daha nefes almanın hazzını,
Gözlerinde hangi renklerin gökkuşağı gibi ışıdığını,
Tatlı huzur veren gülücüklerinin nedenini çok iyi biliyorsun değil mi?
Uzun zamanlar geçti yoksun,
Ne uzaklıklara ne de mesafelere bir ad koyamadım ki...
Biliyorum, hasretliklerin darağacında özlemlerine seslenişlerin resmi bu değil.
İçinde, endişelerini taşıdığın mutsuz gecelerin olmasın.
Heveslerinde kalan, yaşanmamış, yetmemişliklerin hesabını sorma, bırak.
Susuz kalmış çiçeklerin hikâyelerinden güzel dersler çıkartmaya bak.
Göreceksin, bir tohum filizlenecek ruhunda yaprak yaprak.
Mutlu kasım baharlarını düşün,
Düşün bir daha geçir aklından.
Bıkmadan, sevgiyi içinde hissedebileceğin çabaların gereklerini bir daha dene.
Seni, öyle işleyeceğim ki duygularıma, bir sen bileceksin, bir de ben.
Satırlarım anlatacak, okuyup yaşadıkça ne öğütler alacaksın,
Ömürleri çok kısa ne renkli kelebekler göçüp gidecek uzun olmayan hayatlarıyla bu dünyadan.
Çiçekler boyun büküp solacak
Ama sen baharlarımda hep yaşayarak kalacaksın!..
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
