DAR GELİR ONA
Kimini arzında zelil sanırsın,
Oysa Arş-ı Âlâ dar gelir ona!
Kimini tarzında delil sanırsın,
Nefsi mübalağa ar gelir ona!
Oysa Arş-ı Âlâ dar gelir ona!
Feninde, ilminde en’i bitirmiş,
Teninde, bilimde gen’i bitirmiş!
Kalbinde, dilinde ben’i bitirmiş,
Nefsi mübalağa ar gelir ona!
Oysa Arş-ı Âlâ dar gelir ona!
Sükûtu hâlini acze yormayan,
Pîr-u melâlini vecde yormayan!
Huy-u celâlini secde yormayan,
Nefsi mübalağa ar gelir ona!
Oysa Arş-ı Âlâ dar gelir ona!
Yadı silinecek dünü istemez,
Tadı dilinecek günü istemez!
Kadı bilinecek ünü istemez,
Nefsi mübalağa ar gelir ona!
Oysa Arş-ı Âlâ dar gelir ona!
Pîr-i Fanî der ki; göreni bilir,
Öyle vefakâr ki, vereni bilir!
Kalbî cefakâr ki; ereni bilir,
Nefsi mübalağa ar gelir ona!
Oysa Arş-ı Âlâ dar gelir ona!
