CEHENNEM KADAR KESİN
Ey yâr! yaşamak kadar güzelsin
Seviyorum seni, ölüm kadar kesin…
Sen Allah'ın çiçekten kulu,
İnce, narin ve hoş kokulu,
Seviyorum seni, bahar kadar çoşkulu,
Ve sonbahar kadar kesin...
Sevgi ve nefret savaşında
Sen bir merhamet neferisin,
Ekmeği bölmezsin, hepsini verirsin,
Bu dünya çok pis bir dünya,
Temiz yüreklim, sen bilmezsin…
Dua et zalimler hiç gülmesin,
Seviyorum seni, intikam kadar kesin...
Güzellerden süzülmüş güzelliğin,
Haksızlığa uğramış bir yüreğin,
Öfkesi kadar canlı gözlerin…
Seni bana kuşlar mı getirdi?
Ondan mı içimdeki bu cıvıltılar?
Sen güzelsin ama bu dünya değil,
Çocukları çok fazla ağlattılar…
Seni seviyorum yâr, bunu bilesin,
Ağlayanların güleceği kadar kesin...
Kaybolursan unutma! kalbim açık adresin,
Eğer sorarlarsa sen nerelisin?
De ki, içindenim sevdalı bir yüreğin,
İşte sakın o memleketi kaybetme…
Ben çok mülteci tanıdım gülmeyi unutmuş,
Çok zalim tanıdım güldürmeyi unutmuş,
Bu dünya artık gül bahçesi değil…
Artık toprağa mayın ekiyorlar,
Karnı aç çocuklara uçaklardan,
Ekmek yerine bomba atıyorlar,
Dua et sevdiğim, adalet tecelli etsin,
Seni seviyorum, cehennem kadar kesin…
Editör: Dilek Tuna Memişoğlu
