ALBATROS
İnce bir yaşam kıyısında rastladım sana,
Takıldım o aşkla uçuşan kanatlarına.
Bilmedim düşeceğimi Albatros.
Yüreğimin köşkünde bir dünyaydın,
Bir umudu bin ettin maviliğinle.
Daldım içine, sen oldum ben.
Bitir yalnızlığı, uç mavilere Albatros.
Ah Albatros şimdi hangi göğün kıyısındasın?
Ben senin hayalinle sonsuzluğa sürüklenmişim.
Güverteler sessiz, ıssız ama düş dolu.
Ağırlaştı yük, sustu fenerin çanı.
Boz matemi, çırp kanadını özgürlüğe, Albatros.
Ben bir turna misali sevdalıyken sana,
Savruldum rüzgârda küle dönercesine.
Sen hâlâ uçuyor musun düşlerimden uzağa?
Yoksa ben mi kaldım aynı boşlukta,
Aynı kıyıda Albatros.
Ama bil ki hâlâ içimde bir bahar saklı,
Yorgun kanatlarımda senin izlerin var.
Uçarken sükûta dalan beyaz kuşum,
Gözlerimde hep senin maviliğin Albatros.
Kanadındaki sonsuzlukla çizmiştik yolları.
Şimdi rüzgârı yırtan sensin
Anlamları anlamsızlaştıran...
Ben buradayım kırık kanatla Albatros
O ilk rastladığın kıyıdayım hâlâ.
Bir turna misali bekliyorum seni Albatros.
***
Editör: Seher Uslu
