SERÇELERİ SEVDİM
Serçeleri sevdim oldum olası
Çığlık çığlık ötüşlerini
Öyle süslü değil kanatları
Gri
Ankara gibi
Serçeleri sevdim
Asi
Ürkek
Yaşadığı zamanda
Tutkun aşka
Serçeleri sevdim
Neyi seveceksin ki Ankara’da
Şiiri sev
Hasreti kat aşka
Kavgayı
Miting zamanlarında sokağı
Sakarya’da bira da kalmadı
Artık tadı yok
Hatırla
Zülfü konserleri dinlemişiz Hipodrumda
İçmişiz Rüzgarlıda
Yemek fişine Güney Restoran'da
İnsanı sevmişiz yahu
Dostu
Dert deşilmiş yarınsız adamları
Dost dedim de şu sıra
Borç istemesinde
Ne ortak derdime
Ne ben inanıyorum kimseye
Yaralar kanarken yüreğimde
Serçeleri sevdim ben
Bir de seni
Birde kavgamı
İnsan kalanı
Azad edin beni
Azad buzat
Yorgunum
Bu yol ince
Gömdüğüm mezarlar çağırıyor gece
Sus
Bakmaklar anlatır sevgiyi
Parmaklarda ümidim
Konuşursak bulaşacak kederim
Ellerim kör
Ellerim sağır
Ellerim korkak ellerim
Ankarayım bu gece
Sarhoş
Kurtuluştan yürümüşüm Cebeciye
Hamamönüne girilmez bu vakitte
Çığlık çığlığa Ahmet Kaya söylemişim Hacettepe'de
Serçeleri sevdiğim kadar seviyorum bu şehri
Yalnızca ötüyor şehirde
Sarhoş akşam
Sabahları gri duvarlar aşkın mahpus dili
Biraz Ayrancı
Biraz Esat
Tunusta kalsın ayak izim
İçmeyelim de ne yapalım be abi
Bu şehirde başka ne var ki
Çok söyleyesimiz var
Çok çığlığımız saklı gırtlağımızda
Susmaklarda acımışız
Kalmak parklarda bize keder mi
Dedim ya
Serçeleri sevdim ben
Serçelere kızdığım kadar kızmadım insanlara
Madem kanatlarınız var
Bu şehirde ne var ki
Serçeler
Giderseniz beni de alın kanatlarınıza
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
