NAZAN’IN DEFTERİNDEN /3
Ölen mi kahraman, öldüren mi muzaffer?
Zeus, deniz tanrıçası olan annesine âşıktır.
Ama kâhinler der ki Zeus’a, ola ki evlenirsen doğacak çocuk babasından büyük olacaktır.
Korkar Zeus, gücüne gölge düşürür mü?
Evlendirir bir ölümlüyle, deniz tanrıçasını.
Sevmez, ölümlü kocasını deniz tanrıçası.
Ve doğan her çocuğunu gece gizlice ateşe tutar; ölümlülük üstlerinden yok olsun diye… Ölür birçoğu.
Yine bir gece, tam ki Akhilleus’un gövdesini ateşe verirken babası çeker kurtarır annesinin elinden oğlunu.
Kovar karısını evinden.
Deniz tanrıçası da kayar gider sulara.
At-adam büyütür Akhilleus’u; ona erdemlerin hepsini öğretir.
Büyük savaşçı olur; harmanlanır bedeninde kötü, iyi, zalim, cesur…
Troya Destanı’nda Hektor’u öldürür.
Gücünü kanıtlamış olsa da Hektor’un babasının evlat acısı onu mahveder.
Toprağını cesurca savunan Hektor, asıl onun kahramanıdır.
Hektor ölmüştür, savaşın kanı kara toprağı kızıl ırmağa döndürmüştür.
Hektor’un babasının gözyaşlarına dayanamaz.
Öfke, nefret, kavga, acımasızlık babanın evlat acısına yenik düşer.
Hektor’un ölüsünü yıkar, temizler,
kendi eliyle babasına verir.
Ölen mi kahraman öldüren mi muzaffer?
Çıplak iki insanın hâli kalmıştır sadece.
Destanın geçtiği topraklar Troya, Çanakkale, Anadolu; yüzyıllar boyunca savaş gördü.
Güneşin her tonunun doğduğu bu topraklara haset edenler hiç bir zaman bitmedi.
***
Editör: Deniz İmre
