Susmak çare değil!
Konuşmak,
Yazmak…
Cümleler yetersiz bazı günlerde, anlarda.
Kaç kere yazdım sildim.
Kaç kere izledim görüntüleri.
Basit önlemlerin, işini sağlam yapmanın nasıl da mühim olduğunu.
Son pişmanlığın fayda etmediğini gördüm yine, gördük birlikte, konuştuk, konuşuyoruz.
İhmalin nasıl canlar aldığını hep yaşıyor bu topraklar maalesef.
Her seferinde yeni baştan yaşanan pişmanlıklar.
Keşkeler…
Getirir mi gidenleri?
Koyar mı yerine tazecik bir canı?
Acı biter mi?
Yeniden bir seferberlik başlamalı bu ülkede.
Ev ev, okul okul, her mekânda, her yerde.
Her kişi tek tek yaptığını sorgulamalı.
İşini elden geçirmeli.
İncelikle çalışmalı.
Gidenler için çok geç elbet.
Kalan nesil için bir seferberlik başlamalı bu topraklarda.
Her vida yeniden sağlamlaştırılmalı.
Her tuğla yeniden düzgün konulmalı.
Sokak sokak, şehir şehir…
Her kurum, kuruluş yenilenmeli.
Temize çekmeli her ruh kendini.
İşler ehline verilmeli artık.
Bir seferberlik başlamalı bu topraklarda.
Yeniden bir “kurtuluş savaşı” başlamalı
İyilik adına.
İnsanlık adına…
