ZİYAN DEDİLER
Gönül yarasına "ziyan" dediler,
O kalbi çalana "çıyan" dediler,
Harami yürekli "kıyan" dediler,
Bu gönül sevmeye inat ediyor.
Sormam hayalini, bak, boşa çıkar.
Gerçekler yaşanır, boğazın sıkar.
Dayanmaz ki o can, duymaktan bıkar.
Bu gönül sevmeye inat ediyor.
Mecnun’un Leyla’sı kara kuruydu.
Mecnun’un sevdası, arı duruydu.
Gönülde cevapsız, aşk bir soruydu.
Bu gönül sevmeye inat ediyor.
Aşka düşen bilir, hem de Hanya’yı.
Farklı bir âlemde görür dünyayı,
İçinde kurduğu boş bir tabyayı,
Bu gönül sevmeye inat ediyor.
Özbekoğlu, aşk ki hep duru olsun!
Gönül kalesinin bir suru olsun,
Kâbe’de tavafın aşk turu olsun,
Bu gönül sevmeye inat ediyor.



















