ZEMHERİDE DELİ SEVDA
Adımların sarsıyor sokağın uykusunu aymazlığını
Saçlarında taşıyorsun haziranın kokusunu
Sen ki barikatların önünde eğilmeyensin
Karanlığın ortasında sönmez ateşsin
Ellerin sömürülen toprağa hayat veren her bir nehir
Gözlerinde birikir zincirleri kıracak
Yazılan o nefretsiz şiir
Ne sarayların gölgesi korkutur seni
Ne de yasaklar
Sen ki rüzgârı yoldaş edinmişsin kendine
Sen ki zemheride
En sert ayazın bağrında bile
Bir kardelen gibi başkaldırırsın
Karın buzun şiddetine
Ne fırtına eğebilir başını
Ne de ayaz
Senin her uyanışın zulme verilen bir ihtardır
Adının geçtiği her meydanda yeni bir dünya başlar
Sen hem en sıcak kavga
Hem en derin özgürlüksün
Geleceğe yürüyen o inançlı
O coşkulu ezgisin
Seninle yan yana yürümek fırtınaya göğüs germektir
Devrim dediğin
O mağrur gözlerinde yeniden dirilmektir
Dokunduğun her çorak toprak yeşerir
Adımlarınla kırılır prangalar
Gökyüzü bile dar gelir
Senin bu deli sevdana
Sen yürürsün
Arkandan canlanır ölü yaşam
Yasak zincirleri bir bir dökülürken yere
Dilinden söylenir
En güzel stranlar
Gözlerindeki o sönmeyen umutla
Doğacak o özgür kızıl şafak yıkılacak tüm zindanlar
***
Editör: Serpil Azapoğlu
