ÜZDÜLER BENİ
Hastalandım oda dar geldi bana;
Canlarım yatırdı, üzdüler beni.
Sılamdan ayrıldım zor geldi bana;
Feleğin elekten süzdüler beni.
Evvelinden maşa olduk, el olduk,
Hastalanınca uçup giden yel olduk,
Düşünce taştılar, akan sel olduk,
Tesbih gibi ipe dizdiler beni.
Ömrümün sonuydu, güzünse önü,
Sevdamın kışıydı, aşkımın dünü.
Bana dönmeliydi, sevginin yönü,
Gönül defterinden çizdiler beni.
Hastaneden bıkıp hemen tozdular,
Bahaneyle evden atıp yozdular,
Herkesin önünde gülüp bozdular,
Ayaklar altında ezdiler beni.
Uzattılar yolu dedi mübah yol,
Dedim, size ait olmayan bir rol.
Üç ay, beş ay derken geçti dokuz yıl,
Gelecek bahara yazdılar beni.
Selimiye kızıp attılar taşı,
Taş fırladı elden, yardılar başı.
Masumdum, nedensiz çattılar kaşı,
Kırdılar kalbimi, bozdular beni.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Nevin Bahtışen
