UNUTTUM
Sensizliği sen öğrettin bana
Kayboldu düşlerimde ne varsa
Kucağımdan düşürdüğüm tesellim
Haziranda yasım oldu.
Baharlarıma kar yağdı
Üşüdüm,
Süründüm, kalbimde sönmeyen yangınlarımla.
Kaçtığım sokaklar bitemedi
Köyler, şehirler,
İçimde ne varsa prangalar vurdu sabahlarıma
Fark edemediğim güneş hüzün ışıdı
Her gün, üç öğün, beş vakit
Yaşamayı unuttum.
Kendime saklanmayı öğrendim yokluğunla
Öyle kuytuda kalmışım ki
Özgürlüğümü unuttum
Sevdayı unuttum
Sensizliği sen öğrettin bana
Bendeki beni unuttum.
Hani uzak yollardan çıkıp gelsen
Hadi sil baştan da desen
İçime saklanmışım, her şey bana dair
Ben gönlümü çoktan savurdum
Sen, sensizliği öğrettin bana
Ben beni benimle avuttum.
Şimdi hükümsüz bütün düşler
Ne yazık ki bütün umutlarımı
Kahrolası haziranda unuttum.
