UNUTTU
Evinden dışarı Hüseyin dayı,
Çıktı ve unuttu haftayı, ayı.
Pazarda görünce sarı elmayı,
Baktı ve unuttu haftayı, ayı.
Kapandı evine, yattı uyudu.
Birkez ekmek dedi, kendince doydu.
Aldı ağzına bir cigara koydu.
Yaktı ve unuttu haftayı, ayı.
Ceplerine baktı, yoktu beş para.
Hanım göndermişti onu pazara.
Sabır deyip dişlerini bu ara,
Sıktı ve unuttu haftayı, ayı.
Su parası gelmiş, dedi karısı.
Perperişan oldu, yoktu parası.
Hayat ile bozulmustu arası.
Bıktı ve unuttu haftayı, ayı.
Albazoğlu, işte böyle bu hayat,
Diyorlar fakire, biraz kanaat.
İçinde umudu her gün, her saat,
Yıktı ve unuttu haftayı, ayı.
***



















