UNUTMAK İÇİN
Seni sevmek değildi ki amacım,
Seni unutmak için ne yeminler ettim, seni mutlu görmek içindi tüm yeminlerim.
Yine olmadı, yine çaresiz kaldım.
Söz geçmiyor biçare, haylaz gönlüme.
Sahi unutmak nasıldır, bana da anlat.
Kaç kalem kırdım bu sevdaya, hüküm verdim.
Kaç defa mahkum ettim kendimi sorgusuz, sualsiz.
Savunamadım,
Savunamadım, kendimi
affedemedim.
Ben hâlâ gönlümün beni böyle mahkum edişini affedemedim.
Unutmak böyle zormuş dedim,
Seni kaybedişim gibiydi hâkimin kırdığı kalem.
***
Editör: Bilgi Şakar
