TARİFSİZ
Gündüzün, gecenin koynunda
uyuyan güzelin,
uyanıp maviler içinde
gülümseyişindeki naiflik…
Vuslat!
Dudaktan dökülen kelimelerin,
satırlar arasından geçerken yaktığı
kıvılcım taneleri;
yüreğe dokunan…
turnalara anlatılan…
Engin deniz dalgalarında
ritmin uç noktalarına dayanan serüven...
Yıldıza komşu,
aya misafir,
bulutlara kardeş,
ağaçlara dost,
yüreğe eş olan çerçevenin
içindeki saadet…
Dokunduğunda yandığın,
hasretinde kavrulduğun saatlerin içinden geçerken,
yol alan hikâyenin oyuncuları…
Aşk kokan güllerin kırmızıları…
Sonsuzluğun kahramanları…
Editör: Deniz İmre
Suat çetiner
Sakın beni geçme kıskanç ve hasetim. Yada geç źira seninle yarışmak hoşuma gidiyor. Kaleminde kalemimden izler alıyorum teşekkür ediyorum yazmayı güzellestiriyorsun 2 yıl önce