SÜLEYMAN AMCA
Gülüşü yüzünde renkler yüklemiş,
Uzansam buyur da seç al diyecek.
Çekinsem yaklaşıp kendi verecek,
Öylesi içtendi görsen, severdin.
Dudakta sigara, duman salıyor,
Gülüşü büyüyor, etraf doluyor,
Yoksulluk üstünden öyle akıyor,
Sorsanız, en zengin benim diyecek.
Eşini delice, içten seviyor,
Bahçeden gül yolup ona veriyor,
Olmazsa olmazım, canım diyor,
Yüz kere doğsam da bir tek o diyor.
Sofrası, ardına kadar hep açık,
Yufkadan her lokma ayrı bir kaşık,
Kendiyle dünyayla gerçek barışık,
Sonumuz, iki metre toprak diyor.
Lafladık dünlerden, gün, gelecekten,
Vazgeçmem, çalışmak büyük ibadet,
Hızırla gelir bil, bin bir bereket,
Nefes almak zenginlik, şükür diyor.
Can kulak dinliyor, her ne anlatsam,
Yol düze çıkar, olmasın hiç tasan,
Yüreği güzelse sevilir insan,
Topraktan geldik, hep toprağa diyor.
Yabancı saymadı, güzel ağırladı,
Eskiden bir türkü durdu, söyledi,
Şehirde bulunmaz böylesi biri,
Sağlıklı ömürler, Süleyman Amca!
***
Editör: Bilgi Şakar
