SUSMAK YA DA SUSMAMAK
"Senden soruluncaya kadar susmak, susturuluncaya kadar söylemekten hayırlıdır." Hz. Ali
İnsanlar arası iletişimin temel dayanaklarından biridir konuşmak veya yazmak. Yapılan bir çok araştırma sanılanların aksine insanların sözsüz iletişimi daha çok kullandığını ve bunun daha etkili bir yöntem olduğunu ortaya koymuştur.
Atalar, ''Söz dokuz boğumdur, boğa boğa söylemeli'' demişler. Ben hep kuşkuyla bakmışımdır bu söze. İletişimsizliğin temel açmazı bu sessiz susuşlar mıdır? Susmalı mı? Konuşmalı mı? İşin dozunu ayarlamak günbegün zorlaşmakta iken bir takım çevresel koşullar da insanlara sanki "SUS!" diye dayatmalar yapıyor. Sus yoksa başın belaya girer diyen birini nereye koyacağız?
Birileri hep konuşacak. Bazen boş bazen dolu. Birileri yalnızca kendileri için birileri de başkaları için konuştuklarını iddia edeceklerdir. Bizim için konuşanlar bizim dilimizi kullanırlar kuşkusuz. Bu konuşmaları dinleyenler, yazılanları okuyanlar, kendilerine ait bir şeyler ararlar. Buradaki etkileşim gücü insanların içselleştirme veya dışlama gücüyle belirlenir.
Ben herkesin kayıtsız koşulsuz tüm insanların görüş ve düşüncelerini özgürce ortaya koyabilmelerinden yanayım. Bu noktada elbette bazı öznel nedenlere bağlı olarak bazı kısıtlamaların olması da doğaldır. Sonuçta bireyin özgürlüğü başkalarının haklarına saygı noktasında sınırlıdır. Bu noktada farkındalıklara saygının önemi ortaya çıkıyor. Neyi, nerede nasıl söylediğimiz kadar kime söylediğimiz de önemlidir. Yani sözün hedefi onu açık ve net görünür kılar.
Ben sıkıntının söylenenlerden değil söylenemeyenlerden kaynaklandığını düşünürüm. "Başkalarının hakkına, hukukuna saygı sınırlarını aşmadığı sürece insanların bu noktada özgürleştirlmesi demokratik sistemlerin, düşüncelerin ana hedefi olması gerekir." diye düşünmekteyim.
"Konuşma özgürlüğü, bireylerin veya toplulukların fikir ve görüşlerini sansür, yasal yaptırım veya tehdit korkusu olmaksızın ifade etme hakkıdır. Bu özgürlük, medeni ve siyasi haklara ilişkin uluslararası sözleşmelerde koruma altına alınmıştır. Konuşma özgürlüğü, siyasi tartışmalarda yer alabilme ve medyanın iktidarı elinde bulunduranlardan hesap sorabilme gibi demokrasi için hayati önem taşır. (Wikipedia)
Elbette hiç bir şey kendini yaratan ve besleyen koşullardan ayrı düşünülemez. Toplumsal yaşamdaki özgürlükler bireylere de bir yol göstericidir. Nereye ve ne amaçla yürüyeceğine karar verme yetisine sahip her birey kendi özgürlüklerini önemsediği kadar başkalarının bu haklarını da göz ardı etmemelidir. İşte bunu başardığımız kadar güzel insanız.
***
Editör: Seher Uslu
