SEVİLMEK EN ÇOK SANA YAKIŞIYORDU
Sevilmek en çok sana yakışıyordu.
Ben de sevdim gitti.
Gerisi yok,
Nedeni yok.
Sen bana iyi geliyorsun diye sevdim diyorlar,
Kendi mutluluğunu her şeyden önce tutanlar.
Sen bana iyi gelmesen de sevdim ben seni
Hatta
Sen bana hiç gelmez iken bile sevdim seni.
Bir anne kedinin yavrularını çağırdığı ses tonu ile çağırdım rüyalarıma,
Sen bakma benim sana suskun kaldığıma,
Ben en çok susar iken seni konuşuyorum aslında.
Sözler eksik kaldığında,
Gözyaşı damlarmış insanın
Ya içine ya da yanağına.
Sen aldanma suskunluğa,
Arada konuş bana..
Sesinde, huzur var çünkü.
Kuşların havada süzülüşü,
Yürümeyi beceremeyen
Çocukların gülüşü var.
İçinden küfretmek bile geliyorsa, konuş bana.
Ama ne olur öyle kırgın bakma...
Sanki dünyanın bütün pis işlerini ben yapmışım gibi geliyor,
Sen bana öyle bakınca.
Sen kızgınsın, ben de kırgınım,
Aradan geçen bunca zamana.
Yıllar sadece bahanesi oluyor.
İnsan birden yaşlanıyor,
Yüreğinde aniden bir kor tutuştuğunda.
Çiçeklerde soluyor güneş kor gibi yakınca,
Suya hasret kalınca.
Ben senin hangi çiçeği daha çok sevdiğini bile bilmiyorum,
Biliyor musun?
Ama sen, beyaz bir güle benziyorsun,
Gülümseyerek bana baktığında.
Belki beyaz bir gül olamazsın
Gerçek hayatta
Sen yine de hep gül ama...
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Bilgi Şakar
