SESSİZ VE SENSİZ
Duvarda tıkırdayan o saat,
Zamanı değil,
Sanki kalan ömrümü gösteriyor.
Her saniye, eksilen bir yaprak gibi
Düşüyor masaya...
Ne geriye dönebiliyor insan
Ne de durdurabiliyor içindeki sızıyı.
Akrep ve yelkovan...
Her vuruşunda
Bir parça daha eksiliyorum.
Oysa ne kadar çok şey vardı,
Yarına saklanan;
Şimdi hepsi birer düş,
Umutlar bitik.
Gece derinleşiyor, sessizlik büyüyor;
Zaman, sensiz ve sessizce bitiyor.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
