ADINI KOYAMADIĞIM
Sen benim en güzel rengimsin, dünyamı yepyeni düşlere açan.
Huzurun en berrak yolusun, koşmaktan hiç yorulmadığım.
Ey sevgili; gözlerime ışık olan, içimi umutla ısıtan, yüreğimi kıpır kıpır oynatan,
Adını koyamadığım duyguları yaşatan!
Kelimelerim yetmiyor sana, düşüncelerim uçsuz bucaksız;
hangisini söylesem diğeri eksik kalacak sanki.
Bazen tek bir bakışında susuyorum, bazen bir gülüşünde; bütün cümlelerimi kaybediyorum. Sanki gözlerin konuşuyor da kelimelerim sessizliğe bürünüyor.
İçimde büyüyen bu dev duyguyu, ellerimle tutamıyorum.
Kelimelere sığdıramıyorum ne anlatsam yarım ne söylesem eksik kalıyor.
Belki de seni sevmenin en büyülü yanı bu, adını koyamadığım ama içimde bütün adlardan daha büyük olan bir duygusun.
Ve biliyorum; zaman geçer, mevsimler değişir.
Hiç kimse sonsuza dek kaldığı yerde beklemez.
Ama bazı duygular vardır ki zamanın bile ötesine geçer.
İşte sen, benim içimde adını koyamadığım ama hiç kaybetmek istemediğim,
en güzel duygumsun.
Çünkü zaman geçer ve kimse kaldığı yerde beklemez.
***



















