DE HELE
De hele
Gül kurusu bir hüznü ağlıyor her gülüşün
Her gülüşünde omuzların üşüyor
Üşüyor dudaklarında sahipsiz kalmış öpüşlerin
Kimliği belirsiz sancıların kasıklarına vuran yoksunluğu üşüyor.
Kaç mevsim geçti göğsüne düşen ateşlerin yangın gecelerinde
Kaç zifiri karanlıkta boğuldu haykıran sessizliğin
Dünyanı dolduran mutfak kokusundan televizyon dizilerine uzanan salon arası kaç adımlık mesafe
Kaç asır öncesinde kaldı gençliğin
Bu kadersizlik kimden yadigar
De hele kısmetsizim
De hele
Nereye gider bu yol
Bu çıkmaz sokak talihsizliği daha ne kadar sürecek adımların
Toprak mı söndürecek gözlerinde parlayan o yıldızları
Hangi pusularda yıkıldı beklediğin o vuslat
De hele
De hele
Doğarken ağlatmadılar mı seni?
İçinde mi kaldı ömrünü talan eden o gözyaşları
Kimin ellerinde kirlendi sarındığın kundaklar
Bunca kahır bunca hasret kimden alınıp sana satıldı
De hele
Acıların sultanı
De hele.
Hangi lanet kanattı gözyaşlarını
Ömrüne düşen bunca zulüm hangi tanrının fermanı.
De hele
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
