SENİ ANLATMAYA DİLİM DÖNMÜYOR ÖĞRETMENİM
Gözümün ferisin yemin ederim.
Seni anlatmaya dilim dönmüyor.
Lügatte sözcük yok, cümleler yarım.
Seni anlatmaya dilim dönmüyor.
Verdiğin bilgiler taç olur başa,
Adın yazılıyor dağ ile taşa,
Hedef yücelerde, çıkarken arşa;
Seni anlatmaya dilim dönmüyor.
Kovup karanlığı şafak sökerken
Sevinçten ağlayıp yaşlar dökerken
Tatilim uzasa ipi çekerken
Seni anlatmaya dilim dönmüyor.
Her zaman, her yerde bulunur izin.
İşaret taşıdır yolumda sözün.
Sevda ateşiyle yanarken özün;
Seni anlatmaya dilim dönmüyor.
Mimarlar başısın sevda sarayı,
Avcuna almışsın güneşi, ayı,
Güzellik adına verirken payı;
Seni anlatmaya dilim dönmüyor.
Yanıyor içimde yaktığın harın,
Güzellik seninle gelen baharın,
Başımın üstünde nasihatlerin,
Seni anlatmaya dilim dönmüyor.
Başımın dumanı, tüten efkârım.
Her şeyimde sensin, şerefim, arım.
Açarken çiçekler her an baharım;
Seni anlatmaya dilim dönmüyor.
Aydınlı'm sevda bu gelince başa,
Gidiyor yolunda hep koşa koşa,
Göklerde süzülüp uçarken kuşa;
Seni anlatmaya dilim dönmüyor.
***
Editör: Bilgi Şakar
