SENDEN SONRA
Çığlık atsam duyan olmazdı,
Sanırsın herkes bana sağırdı.
Peki cenneti neresiydi hassas kalplerin.
Velhasıl
Gölgem bile dünyaya ağırdı.
Avaz avaz susuyorum duyuyor musun ey sevgili?
Senden sonra sakallarımı kestim,
kısalttım,
Taktığın papatyaları yoldum,
koparttım,
Kırmızı şarabı,
Şiir yazmayı,
Yarım kalan sigarayı,
Her gün dinlediğim şarkıyı,
Sevdiğin her ne varsa hepsini
azalttım...
Bu yüzdendir,
Hep yalnız kaldık,
Her yanımızda olanlara değil,
Kalbimizde kalanlara inandık.
Oysa
Sen de yalancı baharmışsın,
Senin payına düşen ilkbahar,
Bana düşen hep güzdü.
Azrail bile anmazdı adımı,
O kadar da gönülsüzdü…
Editör: Suna Türkmen Güngör
