SABAH MÜJDESİ
Güneşin yüzüme vurduğu şu anda,
Güneş vurmuş yüzünü düşündüm,
Işıl ışıl sevgi dolu gözlerini,
Bahar bahçesi gülüşünü.
Yüreğinin güneşi miydi yüzüne vuran?
Yoksa, doğan güneş miydi
Yüzünde cennet kapları açtıran?
Işıklar içinde kaldım.
Sözlerin dökülüyordu damla damla,
Can veriyordu sevda goncalarıma,
Bir müjdeye kapıldı umutlarım
Rüzgâr dokununca kokularına.
Salladı başımın kavaklarını,
Havam yol alıyordu fırtınalarına.
Uydum yine yalpak adımlarıma,
Düştüm çıkmayan yollarına,
Sarhoşluğunda kaldım…
Bir masal düşü mü görüyordum
Sen yanımda, ben canındaydım.
Uyur mu, uyanık mıydım?
Anlayamadım…
Yaşıyor mu uçuyor muydum?
Bulutlarda asılı kaldım…
