OLMASA
İnadım olmasa
Ölürdü avucumda yetiştirdiğim karanfil
Belki ben ölürdüm sevdan olmasa
Olmasa umut
Düşler oynaşmazdı çıkmaz sokaklarımda
Bak kar bile yağmıyor bu yalancı şehre
Şiir bana
Ben küsmüşüm aynadaki adama
Kar dedim de düştü aklıma
Üşümekler olmasa severdim ben de
Altında sürgün kardelenler kadar
Benzese de saçımda aklara
Yokluğun gibi üşütmese gece
Sinmese sigara puslu camlara
Gece işte Ankara sinsi yapışkan bir soğuk
Kirpi de üşümüştür şimdi
Kediler sığınır elbet
Sırnaşır bir kapıya
Sokulurken keder sol yanıma
Sahi hangi ara zamları kattınız yağan kara
Kaç lira yaktığım sigara
İçtiğim bira
İçmesem
Vergiler ölecek kara kışta
Eksi sevda
Sıfırın altında bilmem kaç derece Ankara
Olsun balkonda soğuyor bira
Balkonda tütüyorum sana
Bıyığımdan sarkan umutlarla
Olsun be olsun bu gece içeceğim
De ki harflerin grev gözcüsü ellerim
Ucuz şiirlerin şairi dilim
Ama hiçbir acının faili değil yüreğim
Gülüşler döküp resmine
Yalnızlık öldüreceğim
Az sonra yazılayıp bulutları
Sarılıp ellerime ellerin gibi
Kızıl mı kızıl bir karanfille
Sahi karanfil dedim de söylemiş miydim evvelce
Kırmızıyı bir tek karanfilde sevdim ben
Bir de seni özlediğim gün batımlarında
Aktıysa kendi kanımda
Olmasa
Şimdi hasret olmasa
Yetim yalnızlığıma doluşmasa düşler
Gözlerin bakmasa bana
Yaşamak gündüzün kölesi değil ya
Direnmek geceye
Aşkla kol kola
Başkası bitirsin bu şiiri
Bekledikçe ısınacak bu bira
Bırak yalnızlığında üşüsün Ankara
***



















