O YÜZDEN ŞAİR OLDUK BİZ
Dil susarken kelimeler çağladı içimizde.
Dünya kahır yükü omzumuzda hece hece.
Ne derman ne bir çare bulduk derdimize.
O yüzden şair olduk biz, yazdık sessizliği.
Bir bakışta anladık, kalp ağrısını sızısını.
Sezdik sevdaların en derin izini, acısını.
Konuşarak anlatamadık hayat masalını.
O yüzden şair olduk biz, yazdık çaresizliği.
Zaman hızla akıp, kuş gibi uçup geçerken
Yaramız iyileşmedi aldığımız darbelerden.
Yeniden doğmaya çalıştık küllerimizden,
O yüzden şair olduk biz, yazdık vefasızlığı.
Haksızlıklarla dolup taşarken dört bir yan
Olduk samanlıkta hak, hukuk, adalet arayan.
Yandı ciğerlerimiz, olmadı sesimizi duyan.
O yüzden şair olduk biz, yazdık haksızlığı.
Geceler uzun oldu, yıldızlar yalnızdı gökte.
Ay bile kırgındı, saklanırdı bulutlardan öte.
Hüzünle harmanlandı hayallerimiz sekte.
O yüzden şair olduk biz, yazdık sevgisizliği.
Bir umuttu belki, yazdığımız tüm satırlar.
Hayata direnmekti haykırdığımız mısralar.
Suskunların dili, mazlumun nefesi oldular,
O yüzden şair olduk biz, yazdık kansızlığı.
Biz yazdık, karaladık yüreğimizin dilince.
Her şiirde, her dizede bir yürek attı gizlice.
Sözlerimiz gökyüzüne yükseldi ince ince.
O yüzden şair olduk biz, yazdık ümitsizliği.
Editör: Hamiyet Su Kopartan
