NEYİN ADI MUTLULUK?
Külahta alırdık eskiden bakkaldan çekirdek
Paylaşmayı bilirdik eşit herkesle biz her şeyi
Ne eksik ne fazla sayardık bir de onu tek tek
Kaybetmezdik bulunca İnci tanesi gibi neşeyi
Ne kıymetli idi sabahtan akşama olan güneş
Öyle koli koli almazdık yumurtayı ya üç ya beş
Günlük tükettikçe doyulmazdı sahanda tadına
Arada kızarmış yağlı ekmeğe sürerdik bir de keş
Zeytin gibi siyah olsa da o gözler güzel bakardı
Gönül deryasına sevgi huzur aşk başka akardı
Sahi değil miydi yaşanan günlerin adı mutluluk?
Ziyan kâr olup boşa geçen gün içimizi yakardı.
Mektupları yazıp gizli gizli gönderirdik sevgiliye
Bir gün görmesek dönerdik o sevdadan deliye
Her sözde mertlik her bakışta yiğitlik olurdu da
Ucunda ölüm de olsa dönmezdik sözden geriye
Büyüdükçe ne biz nebde yeni nesil mutlu olduk kolay ulaşılan her şeyin adını bir de aşk koyduk
Kendimiz çizdik kaderi kendimiz yırttık o defteri
Diz çöküp eğilmekten zalimlere nasıl da solduk
Bir çayın tadını bir de o yârin adını unutamadık
Her sözü yuttuk da huzurla bir lokma yutamadık
Sahi değil miydi yâre kavuşmanın adı mutluluk
Yıllar sonra bile kavuşup biz o sözü tutamadık.
Bilemedim bu devirde neyin neyin adı mutluluk?
