NEŞET BABA
Bir Neşet Baba geçti dünyadan...
Kelamı bizdendi, türküleri özümüzden,
O yoruldu gayrı, uyudu az biraz,
Biz devam ettik hayatın gerçeklerine...
Hep yazımızı kışa çevirdi Leyla'lar,
Zahide'ler yine zorla gelin edildi,
Zülüf gibi döküldük,
Karıştık gönül tellerine...
Bahça duvarından aşanlar,
Gönül dağına varıp, çiçekler ekti,
Sevdalandı yârin dane dane benlerine,
O sevdayı sardı yıllarca yüreğine...
Bizi sorma Neşet Baba,
Kötü olan kaderimiz başaca gitti,
Mevlam ayrılık verdi göğnümüzde uçan kuşa,
Avşar elleri bu yıl da döküldü yollara,
Seher vakti çalsak ta yârin kapısını,
Açılmadı Neşet Baba,
Düştük bizi yakan aşk ateşine...
Sen gittin de kaldı türkülerin,
Cigaramıza sardık seni,
Karıştık bozkırın sokağa düşmüş havasına,
Geleli de gülmedik biz bu cihana,
Sonrasında giriftar olup aktık sözlerine....
Eyvallah Neşet Baba,
Eyvallah...
Editör: Serhan Poyraz
