MUHARREM USTA
Atası dayanır ta Horasan'a
Dokuz yüz on üçte geldi cihana
Güldürmedi felek sevdadan yana
Ozanlar pîriydi Muharrem Usta
İbikli köyünde ölünce Döne
Hasret kaldı onsuz mutlu bir güne
Aydost diye diye kavuştu üne
Ozanlar pîriydi Muharrem Usta
Dört beş yetim ile gezdi dolaştı
Yoksuzluk derdiyle her gün dalaştı
Yoldaşıydı sazı çaldı ağlaştı
Ozanlar pîriydi Muharrem Usta
Onun öğrencisi Neşet'le Taşan
Oydu dost deyince dağları aşan
Çalarken sazını çağlayıp coşan
Ozanlar pîriydi Muharrem Usta
Olmadı ömrünce parası pulu
Özü Hak'tan yana doğruydu yolu
Bir garip yolcuydu Allah'ın kulu
Ozanlar pîriydi Muharrem Usta
Yoksulluk dert oldu yapıştı öze
Hep hüzün karıştı türküye söze
Halaylar türküler mirastır bize
Ozanlar pîriydi Muharrem Usta
Kırşehir iliydi vatanı yurdu
Elinde sazıyla çok gezip durdu
Ah u figân edip mızrabı vurdu
Ozanlar pîriydi Muharrem Usta
Bunca derdi gamı içine attı
Bu zalım yoksulluk canına yetti
Sazım emaneti deyip de gitti
Ozanlar pîriydi Muharrem Usta
Ulu bir çınardı gönül ustası
Dolaşır dillerde yanık bestesi
Bu garip Zâifî'm onun hastası
Ozanlar pîriydi Muharrem Usta
Editör: Hamiyet Su Kopartan
