MİSAFİR
Sen hiç evinde
misafir oldun mu
bırak yanlızlığı
gecenin zifirisine
mahkum kaldın mı
ah benim mavisiz gökyüzüm
aysız kalan
sen değil
benim işte
Oysa bir yerlere
güneş doğmuş
aydınlanmış mavilikler
ve kimsesizler mezarlığında
çiçekler açmış
ve toprak kokuyordum
ölen benmişim
kalabalığın içindeki
yanlız insan
***



















