KÜSMÜŞ GİDİYOR
Zannediyor benim yüce dağları
Pay etmiş kendine güzel bağları
Eritir içimde benim yağları
Çevirmiş başını küsmüş gidiyor
Mimlemiş dilini etmez bir kelam
O benim başıma püsküllü belam
Baktım ben peşinden vermedi selam
Gözümün ucundan düşmüş gidiyor
Manasız küsüşü soru sormuyor
Ben nasıl severim gözü görmüyor
Ellerim havada gelip sarmıyor
Bıraktı yaralı susmuş gidiyor
Beraber içerdik kahve çayları
Ne çabuk tükettik mutlu ayları
Hedef etmiş oka germiş yayları
Vurdu yüreğimden koşmuş gidiyor
Eline düşünce kırdı dalımı
Ziyan etti peteğimi balımı
Derdi yetmez gibi etti çalımı
Gözlerimde yağmur pusmuş gidiyor
Sanki bahar değil mevsim kış idi
Kar yağdı üstüme içim üşüdü
Beni parça parça eden düş idi
Ruhum bedenimden coşmuş gidiyor
***
Editör: Seher Uslu
