KÜÇÜKKEN GÜZELMİŞ
Kardeşlik küçükken güzelmiş.
Bir oda yetermiş,
Büyüyünce menfaat büyür,
Kardeşlik bitermiş.
Kardeşlik küçükken güzelmiş;
Birisi kardeşini dövse
Abisi gider onu dövermiş,
Kardeşlik her şeye değermiş.
Kalpler çok saf severmiş,
Kardeşlik küçükken güzelmiş!
Dünya denen canavar,
Temiz duyguları yermiş.
Nice kardeşler şimdi elmiş.
Araya kırgınlık girermiş.
Araya gurur girermiş.
Kardeşlik küçükken güzelmiş!
Küsmek üç gün bile değil,
Üç saat sürermiş.
Üç kardeş bir döşekte yatarmış.
Birlikte ağlar kardeşler,
Birlikte gülermiş.
Kardeşlik küçükken güzelmiş!
Bir kardeş yoksul ise
Diğer kardeşler zengin değilmiş.
Bir kardeş ne yiyorsa
Diğer kardeşler de onu yermiş.
Mazi henüz kirlenmemiş,
Acı sözler söylenmemiş,
Kardeşlik küçükken güzelmiş!
Henüz adresler birmiş.
Ayrılık uzak bir hayalmiş.
Kurulan hayaller de kardeşmiş.
O saf güzel günler ölmüş.
Kardeşlik küçükken güzelmiş!
***
Editör: Bilgi Şakar
