KÖR OLMA
Ayrılık gidenin,
Kalana kordan bir şiir bırakmasıydı.
Kor olsan ne olurdu,
Yanındaki yanmadıktan sonra..
Gönlü,
Kör olana..
Tek adımda değil,
Bir adınla gelirdim sana,
Bazen bir papatyayla gelmeyen bahar,
Bir kadınla gelirdi,
Mevsimsizdi,
Gözü,
Kör olana..
Ateş ve su gibiydik;
Ben yandım kül oldum,
Oysa direndi,
Buhar oldu sonunda.
Aşk buydu, ölmekte vardı yolunda..
Velhasıl;
Yandığımı olmadı bir gören,
Yanma sakın,
Yüreği
Kör olana..
Eskisi kadar sık şiir yazıyorsan,
Dizeleri yarıyor, mısraları kırıyorsan,
Sebebi nedenidir deyip içiyorsan,
Körü körüne; hâlâ seviyorsan,
Ya kafan güzeldir,
Ya da kalemin.
Bakma, şairi,
Kör olana..
Bilmesen de kokusunu teninin
Çekersin geceyi içine,
Uyurken o senden habersiz,
Koyarsın başını onun dizlerine
İşte vuslat en büyük seraptır..
Kalbi,
Kör olana…
