KİMSENİN KİMSEYE HAYRI KALMAMIŞ
Üvey başka söyler, öz başka söyler,
Kimsenin kimseye hayrı kalmamış.
Oğul başka söyler, kız başka söyler,
Kimsenin kimseye hayrı kalmamış
Her gelen bir darbe vurur, acımaz.
Babanın vurduğu yara sancımaz.
Sanırlar çelikten, yürek incimez.
Kimsenin kimseye hayrı kalmamış.
Kardeşi, bacıyı koy bir kenara.
Gözlerinin yaşı döner pınara.
Sırtımı yasladım ulu çınara.
Kimsenin kimseye hayrı kalmamış.
Ceyhani'yim düştüm el verenim yok.
Sanki yüreğime saplanmış bir ok.
Açın ahvalinden anlamıyor tok.
Kimsenin kimseye hayrı kalmamış.
***



















