KENDİ NEHRİM
Avuçlarım öperken maviliği
Kelimeler yağmur olup dökülür dudağımdan
Yalnızlığım almış başını giderken
Gözündeki denizde boğuluyor ruhum
Pencere pervazı ezilir parmak uçlarımda
Ufuk çizgisi bakışlarımdan fersah fersah uzakta
Can evim yıkık dökük bir virane
Baharı bekleyen güllerimin dalları karda kırılmış
Nefesim içime kaçarken çığlığımı toprağın girdabı yutar
Kirpiklerim her damlaya bir salıncak
Kendi nehrimde kayboldu hayallerim
Parmaklarımın arasından dökülürken denize maviliklerim
***
