GÜVEN
Eğer bir gün bunalırsan derdin gamın ortasında
Yağmur rahmetiyle kuru otu sulayana güven
Kurda kuşa kucak açan bu yeryüzü sofrasında
Dikeni bekçi eyleyip gülü koruyana güven
Her şeyin bir çaresi var zannetme ki bu dünya dar
Batı da bir gün kararsa doğudan bir güneş doğar
Bu dünyanın her yerinde her can yaşar her can doyar
Nasibi ulaştırana rızkı dağıtana güven
Kola kuvvet veren kimdir gönle gayret veren kimdir
Düşeni yerden kaldıran yetimi gözeten kimdir
Bu ilham ile mazlumu zalime direten kimdir
Geçtiğin bu imtihanda seni sınayana güven
Her zaman bir yol bulunur kimi gider kimi durur
Yol bu her zaman düz olmaz taşı toprağı da olur
Duranlardan olma sakın yol varsa menzil bulunur
Geceyi bahane etme günü ağartana güven
Doğru bildiğinden şaşma bu yol çetin bu yol zordur
Kibirlenme şeytandandır mağrurlanma etme gurur
Yağmurda ıslanan elbet güneş açtığında kurur
Sen bu düzeni kurana kurup koruyana güven
Gizlenme köşe bucakta eğlenme sıcak kucakta
Bir gaye yüklüdür bil ki yeşeren her tomurcukta
Fezayı yüklenemeyip arşı sırtlanamasan da
Sen de bir ucundan yapış sonra Yaradan’a güven
Zannetme ki sahipsizsin kimsesizsin ve garipsin
Puşt elinde kamçı değil boynunda asılan ipsin
Unutma sen yeryüzünde görevli bir halifesin
Karşılayanlara değil seni yollayana güven
Her şeyin bir sınırı var siper düşer çöker duvar
İnsan desen kısım kısım kimi düşer kimi tutar
Zannetme ki adaletin terazisi yanlış tartar
Beşerdir bu elbet şaşar sen hiç şaşmayana güven
Devir döner zaman akar gördüğüne hemen kanma
Hak yerini bulur amma hep yerinde kalır sanma
İnsandır bu gene azar niye azdı diye yanma
Merhametsiz süvariden atı kollayana güven
Velhasıl bir döngüdür bu başladığı yerde biter
Hiçbir şey yerinde kalmaz hep aslına rücu eder
Yaradan’ın üflediği ruh yine aslına gider
Sen cesedi bir yana koy ruhu üfleyene güven
