GEREK YOK
Ne tez unutup geçmişi sildik sayfadan
Yaş aldıkça biz de döküldük yaprak yaprak
Sığınacak liman ararken gemideki tayfadan
Gençlikte bilemedik herkesin sonu toprak
Yalnızlıktan şikayet eder olmuş insan
Oysa hep kalabalıkta yalnız olan da çok
Bahar diye kışı yaşatır olmuş bize nisan
Nisandan sonra yazı beklemeye gerek yok
Kışı devirdik desek taşlar oturmaz yerine
Gönül hüzünden yara almışsa inilmez derine
Kimse kimsenin çektiğini bilmez olmuş artık
Nankör olan unutmuş güneşi geçince serine
Bazen bir kahve içmek için aradık da dost
Gönül o kahveye de kapatmış gözünü tok
Bazen ekrana atınca herkes kahve ile post
Tadı değişen kahve ile gösterişe gerek yok
Aşk limanına varan anladı sevdalar da sahte
Hırçın dalgalar da bekledikçe nice gemi battı
Kim dost belli değil kim bize bu alemde kahpe
Soframızda oturanlar bile üç kuruşa bizi sattı
Şimdi gelse ne olur gelmese artık değeri olan
Dedim yaz bir kenara bunu geçirme sonra şok
Sen değil miydin bir aşk için hep gül gibi solan
Çileli bülbüle dönse yâr yüz vermeye gerek yok
İyi niyetten ufak bir tebessümdür elimde kalan
O son gülüş de bendedir harcamaya gerek yok
Şarjördeki kurşun değil midir boşaldıkça dolan
Artık o yare bir sözüm yeter kurşuna gerek yok
