GELME EYLÜL
Eylül yine geliyor sere serpe hüznüyle.
Ah eylül, kim bilir kaç yaprak savuracak!
İlle de eylüllüğünü yapacak belli ki
Dalından kaç hazan savuracak küllere!
Belki sevebilirdim eylülleri,
Ömre gazel dökmeseydi böyle!
Rüzgârlar kaç ömrü süpürür, kim bilir
Şiire, şarkıya sebep olacağı yerde!
Söz vermişti, gelecekti eylülde.
Kavuşmaya şahit olacaktı sarı yapraklar,
Biz yürüdükce peşimizden uçuşacaktılar,
Tablo güzellğinde manzara olacaktılar!
Asırlık hasreti unutup göz göze gelecektik.
Eylül yapraklarının dökülüşünü izleyecektik!
Sevdayla büyülenmiş göz bebeklerimize
Hazan değil, aşk esir düşecekti sonbaharda!
Gelme eylül, gelme; esme hüzün yanıma.
Gitti o, gelmeyecek, hazanı salma ömrüme.
Şunun şurasında kaç ömrüm kaldı ki zaten?
Unutmasın savrulan yaprak dönmez düşünce!



















