ETİKET
-Anne, anneciğim, etiketim nerede, bulamıyorum?
-Etiketi ne yapacaksın evladım?
-Omuzuma takacağım anne.
-Etiket omuza değil, deftere yapıştırılır.
Bir de sen ne diye etiketi omuzuna takacaksın?
-Anne, etiket bu karanlık dünya çağında bir ışık gibidir, onu takınca insan görünüyor, sayılıyor, saygı görüyor, seviliyor.
Ben de görünmek, sayılmak, sevilmek istiyorum.
Etiketim olmayınca hiç görünmüyorum.
-Evladım sen Victor Hugo'unun "Notre Dame'ın Kamburu" isimli kitabını okumadın mı?
Her yıl deliler bayramında bir günlüğüne şehrin en çelimsiz, sıska, çirkin birini seçip kral yapıyorlar ve seçilen krala şehrin valisinden, belediye başkanından tutunda bütün insanlar saygı gösteriyorlardı.
O yıl Notre Dame'ın kamburu kral seçildi ve herkes büyük bir ihtişamla ona saygı gösterip önünde eğildiler.
Notre Damme'ın kamburu bütün insanlara baktı ve kendi kendine şöyle dedi; "Bugün önümde saygı ile eğiliyorsunuz fakat biliyorum ki yarın beni dövecek, horlayacak, hakir göreceksiniz. Ama olsun bir günlüğüne de olsa ben bu hazzın tadını çıkaracağım." dedi.
Ve Notre Dame'ın kamburu bir gün sonrası aynen düşündüğü gibi yıkıma uğradı...
Evladım insanı değerli kılan etiket değildir.
Etiket takanlar kendilerine hürmet edildiğini, saygı duyulduğunu, sevildiğini sanıyorlar oysa olayın iç yüzünde kişiye değil etikete yapılıyor bütün tazimler.
Etiket gidince her şeyi beraberinde götürüyor.
Öyle bir etiket takmalısın ki seni asla bırakmayacak, ölüp ahirete göç ettiğinde bile seni koruyacak...
-Nasıl bir etiketten bahsediyorsun anne, var mı öyle bir etiket?
-Var tabi evladım.
İnsanın en mükemmel etiketi; doğru düşünebilen bir akıl, güçlü bir irade, onurlu bir karakter, dürüst bir şahsiyet, işlevsel bir vicdan ve üstün bir ahlaktır.
Bahsettiğim meziyetleri kendi kişiliğinde gerçekleştiren her insan en mükemmel etiketi yüreğine takmış demektir.
Vicdanın öncülüğünde yol alan her insan kutlu insandır, değerlidir, saygındır.
Karanlıkta parlayan bir yıldız misalidir.
Karanlığa rağmen ışığı asla kaybolmaz hatta karanlık arttıkça ışığı daha da belirginleşir...
Nihayetinde insan bir yolcudur hayat yolunda..
