DİLEK AVCIOĞLU / ÇÖL KELEBEĞİ ŞİİRİ ÜZERİNE BİRKAÇ SÖZ
Üretim, ilişkilerin vahşiliğinden mi desem rekabetin bütün ağırlığı ile yeryüzü insanlarının üstüne basmasından mı desem; naifliği, imbikten süzülmüş nezaketi unuttuk. Belki de hiç yoktu. Bazılarımız olsun istedi. Farkında mısınız kaba, hoyrat, başkalarını ittirici rollerle yaşamda kendimize yer açıyoruz, alan genişletiyoruz.
Roma arenasında dövüşen köleler; dövüş öncesine imparatoru "Avē Imperātor, moritūrī tē salūtant" sözleri ile yani ölmek üzere olanlar seni selamlar anlamına gelen "Selam olsun sana imparator, ölecek olan bizleri selamla" diyerek başlarlardı. Romalı yurttaşlar; arenada doğal yaşam hakkı yokmuş gibi gladyatörlere yumruğumuzu sıkıp, baş parmağımı kaldırıp yere veya yukarıya doğru sallayarak tükürük bezlerinin son damlasına kadar imparatora merhamet ve ölüm arasındaki tercihlerini belirtirlerdi. Böyle bir vahşetin uygarlık kabul edilen yapının mümessilleriyiz biz, DNA’larımızda bu var.
Bu tarihsel özgeçmişten; Çöl Kelebeği vesilesiyle yeniden sevmek tohumları üreten şiir; bize bir nedenle sararmış geçmişimizi unutun der gibi… Bunu da bahar kelebeğinden, vadi kelebeğinden değil yaşam belirtisi olmadığını sandığımız çöl coğrafyasının çöl kelebeğinden alıyoruz. Kelebeğin ön adı-sıfatı bu bakımdan isabetli ve manidar. Umut kıttır ama en umutsuz ortamlarda bile her daim yanıbaşımızdadır. Kelepçenin karasında hep ak bir güvercin vardır, gökyüzünün özgürlüğünden mahrum kalsınlar diye yapılan hücrenin küçük, kirli pencere camından güneşin yaşama dair sevinci, emaresi gardiyanlardan izinsizce içeriye sızar. Yürekler ısınır.
Bu şiir de içimizi ısıttı. Bize kelebek vesilesi ile rabıtalı; kaldığın yerden yeniden başlama duygusu verdi. Gülüşünde bahar, kirpiklerinde dua, fırtınalara bile dayanan dalların içten, sessizce kırılmaları, dokunmak ile deşmek; yarayı onarmak ile yarayı yeniden kanatmak, gökyüzünün yeri geldiğinde içindeki yağmurları bırakması güzel imgeler… ‘’hala’’ armonisi de iyi… Benim de başaramadığım tumturakları yok edecek şiire akışkanlık sağlayacak küçük bir lirizme ihtiyaç var. Umarım incitmedim.
Saygılarımla…
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
