YÜREĞİM YANGIN YERİ
Yüreğim yangın yeri, küllerim rüzgâra karışır,
Her nefeste duman olur, içimde sönmeyen ateş.
İçeride yanıp tütsem de dışarıda soğuk bir gece,
Ateşin ortasında bile seni arayan bir yürek var.
Yanık izleri cildimde, toz duman gözlerimde,
Kayıp umutlar yığını, silik bir hatıra gibi.
Fakat bu yıkımın içinde saklı bir tohum filizlenir,
Yangın bitip küller serildiğinde bahar yine gelir.
Artık korkmuyorum bu ateşten çünkü sen varsın içimde,
O sessiz sesin fısıldar:
"Yolun sonu değil burası."
Yangın yeri değil bu, bir arınma alanı belki,
Kül olan her şeyden sonra gerçek benliğim ortaya çıkar.
Bu yangın bittiğinde yeniden doğacak hayat,
Seni bulacağım o nurlu yerde, uzakta değilim artık.
Yüreğim yangın yeri olsa da içinde bir ışık parlar,
O ışık senin sevgindir, hiç sönmeyen, sonsuz bir ateş.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
