BÜYÜDÜK
Masmavi gülüşlerimiz vardı,
Goncagüller açardı yüreğimizde,
Ruhumuzu ellerimize katardık,
Sıkarken ellerini dostlarımızın...
Büyüdük işte,
Bölük pörçük zamanların hamalıydık,
Yorulduk koşarken imkânsızın peşinde,
Büyüdük niye bilmem?
Uyuduk,
Yıllar kan ter icinde,
Dertler büyüdü habire.
Keşke bir anlayan olsa ahvalimizi...
Çözülse kalbin dili,
Neden diye sorsa biri meselâ,
Neden hüzün akar bu gözlerden?
Bu uzun yorgunluklar kimden?
Noktasız kalmış,
Yarım yamalak cümlelerim...
Hüzün bakarım ben,
Nice eylüller saklanır
Bir hırçın dalga var mavilerimde,
Biri olsa meselâ...
Goncagüller toplasam gülüşlerinden,
Bir devasa yürek,
Omuzuna yaslasam başımı,
Anlatsam anlasa çile çeken yılları,
Bir demli çay olsa,
İçine atsak yalnızlıkları...
Yüreğimi koyardım avuçlarına!
Heyhat!
Keşkeler dolanıyor çevremde,
Umut tek sermayem!
Ya tükenirse birgün?
Sıcak bir el istersem,
Diğer elimi tutarım
Merak etme sen gülüm!
