BİR GÜN
Bir gün
Ellerini başına koyar
Düşünmeye başlarsın
Hayatın nasıl akıp gittiğini
Elinde olmayarak
Düşlerinde uçuruma yuvarlandığında
Tutunacak dal
Ya da yuvarlanacak yumuşak bir
Toprak parçası bulabilir
miydik
Su gibi akıp giden zamandan
Yaşadığın tüm anların
Düşü bir göz kırpmaya benzer
Bir varmış bir yokmuş gibi
Günler bir telaşe ile başlar
Hayat mücadelesi
Kimi ekmek peşinde
Kimi geçim için alın teri ile
Günü sonladırıp
Dinlenebileceği sıcak bir yuva
Bulmaya çabalar durur
Kimi ise zevki sefa sürdürme peşinde
İyilerin ölüp gittiği
Kötülerin kaldığı bu dünyada
Varsın ne düşünürse düşünsünler
Mücadele etmeyi her anımda
Geldiğim her noktaya
Kavgasını vererek geldim
Yarınlar bizim olmayacaksa
Boyun eğmeden onurluca yaşamayı seçmekti amacımız
Dürüstlük pahalı bir elbise
Ödendi her metre karesinin bedeli
Daldık yine zorlu yaşamın ardına
Neyimiz var neyimiz yok sardık yoluna
Güneş elbet doğacak
Bizler olsak da olmasak da
Aydınlatacak karanlığın orta yerinde
Dur işte gitmeliyim
Yolum uzun zaman kısa
Aklımın ücra köşesinde
Yüreğimin derinliklerinde saklı
Karanlık odalarım hem de en zifirisinde
Aydınlanır mı bilemem
Gitmelerin peşine takılıp kalır
Umutlar varsayımlar
Derin mevzular veselam
Bir gün senle anıların orta yerinde
Çiçeklenip şiirlere konu olacağız
Belki sen şiir yazar okursun
Ben dizine uzanır yıldızları sayarım
Aydınlık olan gecemin başlangıncında
Hep şiir olur düşersin
Yoluma
Editör: Nevin Bahtışen
