BİR ARA NAĞME ÇALSA
Gelse o, şuh meclise, ben çalsam o, söylese.
Kim bilir, hangi dilber gözler görür sendeki o nazı, edayı.
Bir ara nağme çalsam dünden kalma, hicranım'dan bahsetsen.
An gelir hayal mi, serap mı bilinmez,
Aklımı yitirip mecnun oldum sanırlar.
Kemanım akort tutmuyor, sen düşünce gönlüme, yâr..
Bir ara nağme çalsan bizi anlatsan diyorum...
Yine gülen dudağında binbir eda, gözlerine meftun oldum; anlasana yâr!
Gamzelerine sakla beni, bir tek seni sevdim yâr…
Yine dünkü gibi yüreğine sar beni.
Bir ara peşrev çalsan sabaha yine seninle doğsam.
Ala gülün hatmi gibi zamansız bükülür dudağın, yâr!
Gel naz yapma, bahar dalları yeni baharın habercisi değil mi?
Sonbahara kalma geleceksen şimdi gel…
Mevsimler sensiz geçmiyor, yâr!
Eyleme cevri cefa i, mecnundan beter hâldeyim, yâr!
Cihana değişmem gülüşünü yâr!
Bir acem kürdi peşrevinde, notalar arasında gezindim,
Kemanın tellerine takıldı tüm kelimeler.
Gelse o, şuh meclise, ben çalsam o söylese yâr!
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
