BENİMLE BERABER AĞLAYIN DAĞLAR
Hüzün çöktü, yükseğinde pus oldu, Benimle beraber ağlayın dağlar. Kelimeler bitti, dudak sus oldu. Benimle beraber ağlayın dağlar.
Yârdan haber gelmez bilmem ki nasıl, Tükendi sözlerim, tükendi fasıl. Gözünden yaşları dök usul usul, Benimle beraber ağlayın dağlar.
Orman güllerinin renkleri soldu. Bulutlar çoğaldı, yağmurla doldu. Sabahı görmeden gün akşam oldu. Benimle beraber ağlayın dağlar.
Yükseğine yol bulup da çıksaydım. Düzlerinde al ateşler yaksaydım. Şarkılar söyleyip türkü yaksaydım. Benimle beraber ağlayın dağlar.
Rabatlı, sevdamın ederi çoktur. Kirpiği sineme saplanan oktur. Dertlerim çoğaldı, çaresi yoktur. Benimle beraber ağlayın dağlar.
***
Editör: Bilgi Şakar
